ΨΗΦΙΑΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΒΛΑΧΟΚΕΡΑΣΙΑΣ

zaxos-profil.jpg
     Γεννήθηκε στις 5 Ιουνίου 1910 ως το τρίτο παιδί από τα εννέα παιδιά της οικογένειας του Ιωάννη και της Αγγελικής Ζάχου, στο χωριό Βλαχοκερασιά Αρκαδίας.
     Τελειώνοντας τις βασικές του σπουδές στο Δημοτικό και το Σχολαρχείο, φοίτησε στο  πενταετές Διδασκαλείο Τρίπολης, από το οποίο πήρε το πτυχίο του δημοδιδασκάλου με βαθμό άριστα.
     Πρωτοδιορίστηκε ως δάσκαλος στις 4 Μαρτίου 1930 στο μονοθέσιο Δημοτικό Σχολείο του χωριού Μέλισσα του νομού Ξάνθης. Εκεί και παντρεύτηκε το 1933.
     Με την κήρυξη του πολέμου το 1940 επιστρατεύτηκε και πολέμησε στο Αλβανικό μέτωπο εναντίον των Ιταλών εισβολέων ως υπαξιωματικός. Με την κατάρρευση του μετώπου, ύστερα από την εισβολή των Γερμανών, επέστρεψε στη Βλαχοκερασιά, μη μπορώντας να πάει στην οικογένειά του στη Θράκη, μια και ολόκληρη η περιοχή είχε παραχωρηθεί από τους Γερμανούς κατακτητές  στους συμμάχους τους Βούλγαρους. Έτσι στις 14.6.1941 αποσπάσθηκε ως δάσκαλος στο 3θέσιο Δημοτικό σχολείο της Βλαχοκερασιάς. 
     Την 1.6. 1945 επανήλθε στην οργανική του θέση στη Μέλισσα Ξάνθης, και στη οικογένειά του, όπου η γυναίκα του είχε αποκτήσει και το δεύτερό τους παιδί.

Read more ...

Σημείωμα για τον Πέτρο Ν. Πετρόπουλο και την Έκδοση Ποιημάτων του.

petropoulos.jpg

Γεννήθηκε στη Βλαχοκερασιά, Αρκαδίας, το 1906, το μεγαλύτερο από τα 5 επιζόντα παιδιά του Νικολάου Π. Πετρόπουλου και της Κωνσταντίνας Γ. Μπιστόλα Τα άλλα 4 αδέλφια κατά σειρά γεννήσεως ήταν ο Γιώργης (1909), ο Γιάννης (1916), ο Χρήστος (1921) και η Ευτυχία (1923). Λέμε «επιζόντα» γιατί η γιαγιά Κωνσταντίνα έκανε άλλα 2 παιδιά, τα οποία όμως δεν επέζησαν για διάφορους, άγνωστους σε μας λόγους.

Μετά τη γέννηση των δύο πρώτων παιδιών, του Πέτρου και του Γιώργη, ο πατέρας τους έφυγε για Αμερική (Πίτσμπουργκ)  ύστερα από πρόσκληση του αδελφού του Βασίλη, προφανώς για να προσκαλέσει τη γυναίκα του και τα παιδιά του, αφού πρώτα θα είχε ορθοποδήσει οικονομικά. Το όνειρο όμως δεν πραγματοποιήθηκε γιατί μεσολάβησαν οι Βαλκανικοί Πόλεμοι. Με Βασιλικό Διάταγμα διατάχθηκε επιστράτευση των εφέδρων ομογενών. Στην περίπτωση άρνησης απειλούνταν με φυλάκιση και μόνιμη απαγόρευση επιστροφής στην πατρίδα[1]. Έτσι το 1912 ο πατέρας του, και παππούς μας Νικόλας επέστρεψε για να πολεμήσει στους Βαλκανικούς πολέμους αλλά και για λόγους οικογενειακούς.[2] Ο παππούς υπηρέτησε στον ελληνικό στρατό, στο σύνταγμα του πυροβολικού, έως τo 1916.

Read more ...

aggeliki_apostolopoulou.jpgΞεκίνησα μαθήματα πιάνου στα έξι (6) μου χρόνια, όταν με πήγε ο πατέρας μου στο Έναυλο Ωδείο στο Μαρούσι να «γνωριστώ» με τη μουσική! Εκεί λοιπόν ξεκίνησα να ανακαλύπτω τη μαγεία της μουσικής και να μαθαίνω σιγά - σιγά τις νότες. Παρακολούθησα θεωρητικά μαθήματα, όπως σολφέζ και θεωρία της μουσικής. Μεγαλώνοντας συνέχισα τις σπουδές στη μουσική στο Αττικό Ωδείο Αθηνών και στην πορεία στο Εθνικό Ωδείο. Παρακολούθησα μαθήματα αρμονίας, μορφολογίας, χορωδίας, ιστορίας της μουσικής, φωνητικής, ενώ παράλληλα συνέχισα τις σπουδές στο πιάνο. Από πολύ μικρή ηλικία αγαπούσα το τραγούδι και έτσι δεν άργησα να ασχοληθώ με αυτό επαγγελματικά. Ξεκίνησα να τραγουδάω γύρω στα 21 μου και συνεχίζω μέχρι τώρα με την ίδια αγάπη και τον ίδιο σεβασμό απέναντι σε αυτό που αγαπώ και με γεμίζει. Στη μαθητική μου πορεία «συνεργάστηκα» με πολλούς καθηγητές μουσικής που με βοήθησαν όλοι πολύ, ο καθένας με τον δικό του τρόπο. Το σίγουρο είναι πως η μουσική είναι ένα δύσκολο μονοπάτι που μαγεύει πολλούς, αλλά απαιτεί ατελείωτες ώρες μελέτης και αγάπης. Είναι πολύ όμορφο να αγαπάς αυτό που κάνεις και ακόμα πιο όμορφο να μπορείς να κάνεις δουλειά αυτό που αγαπάς.

Read more ...

giorgos_apostolopoulos.jpg«Τα χρώσταγα στη Βλαχοκερασιά»

Ο Γιώργος Αποστολόπουλος γεννήθηκε στη Βλαχοκερασιά από αγροτική οικογένεια, παιδί του Παναγιώτη Αποστολόπουλου και της Ελένης. Γεννήθηκε το 1949 στη διάρκεια του Εμφυλίου και όταν βαφτίστηκε πήρε το όνομα του σκοτωμένου στην Κατοχή θείου του, αδελφού της μάνας του, Γεωργίου Λάγκα.

Από μικρός ενδιαφερόταν για τη μουσική που τον συνέπαιρνε. « Όταν ήμουν στο χωριό μικρός, περνούσαν οι πραματευτές με την κόρνα που έβαζαν δισκάκια και μαγευόμουν με τα τραγούδια, που τα μάθαινα όλα απέξω», θυμάται ο ίδιος. Φαίνεται ότι υπήρχε η προδιάθεση, αφού και ο παππούς του ο Μιχάλης στην Καλτεζιά χτυπούσε το νταούλι, που το μετέφερε η γιαγιά του στα πανηγύρια, αλλά και η μητέρα του τραγουδούσε ωραία στα χωράφια που θέριζαν, τρυγούσαν κτλ. και έτσι είχε ακούσματα.

Read more ...

Map