ΨΗΦΙΑΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΒΛΑΧΟΚΕΡΑΣΙΑΣ

nena2.jpgΗ ηθοποιός[1]

Η Νένα (Ελένη-Ζωή) Μεντή, Ελληνίδα ηθοποιός, γεννήθηκε στην Αθήνα στις 13 Δεκεμβρίου 1945. Είναι κόρη του Σπήλιου Μεντή και της Λαμπρινής Πατσή. Ο πατέρας της, δημόσιος υπάλληλος (εφοριακός), διακρίθηκε ως μουσικοσυνθέτης και στιχουργός. Ο παππούς της από την πλευρά του πατέρα της, Χρήστος Μεντής του Παναγιώτη, γεννήθηκε στη Βλαχοκερασιά Αρκαδίας.  Είναι επίσης ανιψιά του ηθοποιού Κώστα Μεντή και εξαδέλφη του ηθοποιού-ποιητή Χρήστου Βαλαβανίδη, [2] η μητέρα του οποίου ήταν αδελφή του πατέρα της. Η Νένα παντρεύτηκε με τον ηθοποιό, Κώστα Στυλιάρη, που έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 34 ετών το 1975. Έχει μια κόρη, τη Μαρία, δασκάλα χορού, με τον δεύτερο σύντροφό της, ηθοποιό Σταύρο Μερμήγκη.

Το οικογενειακό περιβάλλον της Νένας φαίνεται να διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο  στην κατοπινή σταδιοδρομία της.  Η ίδια θυμάται την οικογένεια και το σπίτι της ως μια «εξαιρετική ατμόσφαιρα». Λέει για τους γονείς της:   «Λάτρευα τον πατέρα μου, έγραφε στίχους και μουσική -είχαμε πολλή μουσική στο σπίτι, γιατί και η μάνα μου τραγουδούσε…». Και συνεχίζει: «…Ακούγαμε κλασική μουσική, εγώ και τα δυο αδέλφια μου, διαβάζαμε, ακούγαμε θέατρο στο ραδιόφωνο….» (Από το Τhe Female Side of Life, TLIFE). "Ακούγαμε  τις ραδιοφωνικές εκπομπές του Αχιλλέα Μαμάκη". Σε σχετική συνέντευξη ανεγνώρισε ότι οι εκπομπές αυτές την έκαναν να αγαπήσει το θέατρο.

Η πρώτη της επαφή με το θέατρο έγινε στο Λαύριο,  τη δεκαετία του  1950, όταν η οικογένεια Μεντή ζούσε εκεί.  Συμμετείχε με ένα μικρό ρόλο, στην παράσταση «Νευρικός Κύριος» του Ψαθά, την οποία είχε σκηνοθετήσει ο πατέρας της. Εκείνη αμέσως δήλωσε στον πατέρα της ότι, όταν μεγαλώσει, θα γίνει ηθοποιός. Αν και τότε ο πατέρας της  απάντησε ότι μπορείς «να γίνεις ό,τι θες»,  η Νένα πιστεύει ότι στην πραγματικότητα ο πατέρας της δεν ήθελε η κόρη του να γίνει ηθοποιός. Αργότερα, μετά το θάνατο του πατέρα της, η μητέρα της αποκάλυψε ότι όντως ο πατέρας της δεν ήθελε η κόρη του να γίνει ηθοποιός γνωρίζοντας το χαρακτήρα της και την απαξίωση του επαγγέλματος στη χώρα μας και θέλοντας να την προστατεύσει από άσκοπες απογοητεύσεις και ταλαιπωρίες. Ο ισχυρός της χαρακτήρας, το πείσμα της, η αυτοπεποίθησή της και η αισιοδοξία της την βοήθησαν να ξεπεράσει τα εμπόδια.

Με την επιστροφή της οικογένειας στην Αθήνα[3] (1959), η Νένα έδωσε εξετάσεις (1963) και πέτυχε την εγγραφή της στην Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Σύμφωνα με την ίδια, ήταν δύσκολο να μπει κανείς. Δεν περνούσαν τους καλύτερους, οι απαιτήσεις για εισαγωγή ήταν «να είσαι ψηλός, όμορφος, με ωραία φωνή για τον Χορό στην Επίδαυρο».[4] Με μια διάθεση  μετριοφροσύνης, η ίδια (χαριτολογώντας) αναφέρει ότι δεν «ξέρει» πώς κατάφερε να μπει. Ολοκλήρωσε τις σπουδές της το 1966. Αναφέρει επίσης ότι δεν έμαθε και πολλά πράγματα από τη σχολή, «εκτός ίσως κάποιες πληροφορίες που είχαν να κάνουν με ατμόσφαιρες θεάτρου, με καλλιτεχνία, ακόμα και με κουτσομπολιό παλιότερων ανθρώπων του θεάτρου που μαθαίναμε για τη ζωή τους».  Προφανώς, τα της ηθοποιίας τα έμαθε και τα εμπέδωσε στην πράξη μετά από συστηματική δουλειά και με δεδομένη την αγάπη της για το θέατρο. Σίγουρα, όπως η ίδια μας εκμυστηρεύεται σε διάφορες συνεντεύξεις, υπήρχαν αντιξοότητες, απογοητεύσεις με το παρασκήνιο του επαγγέλματος καθώς και προσωπικές τραγωδίες, αλλά πάντα ανέκαμπτε, επικρατούσε η αισιοδοξία και επανερχόταν δυναμικότερα στην πίστα. Άλλωστε, η ίδια πιστεύει ότι ηθοποιός γίνεσαι, δεν γεννιέσαι.

Αμέσως μετά την αποφοίτησή της από τη δραματική σχολή (τον Ιούνιο του 1966), η Νένα έκανε την πρώτη της επίσημη θεατρική εμφάνιση με το Θίασο της Κατερίνας Ανδρεάδη στο έργο «Μαθήματα Ηθικής». Αργότερα  με την Έλλη Λαμπέτη στο έργο του Κάουαρντ "Θυμήσου το Σεπτέμβρη". Στη συνέχεια με την Κατίνα Παξινού και τον Αλέξη Μινωτή στον "Πατέρα" του Στρίντμπεργκ. Για την Νένα, «δεν υπήρχε μεγαλύτερο σχολείο» από τις εμπειρίες της με την Παξινού και τον Μινωτή.

nena-ep.jpg

«Η Σονάτα του Σεληνόφωτος» με τη  Νένα Μεντή και το Δημήτρη Παπαγγελίδη
στο Αρχαίο Θέατρο Μαντινείας, 30 Αυγούστου 2016 (http://youtu.be/hn8z8n_Vaxw

Το καλλιτεχνικό έργο της Νένας επικεντρώνεται στο θέατρο. Το 1966-67 συμμετέχει στο θέατρο της Νέας Ιωνίας στο έργο του Ιάκωβου Καμπανέλλη "Η αυλή των θαυμάτων" σε σκηνοθεσία Γιώργου Μιχαηλίδη. Το 1973 βρίσκεται με την ομάδα του "Ελεύθερου Θεάτρου" στο Άλσος Παγκρατίου στην επιθεώρηση "Κι εσύ χτενίζεσαι". Το 1975 συμμετέχει σε παραστάσεις με το "Θεσσαλικό θέατρο" που τότε ιδρύθηκε στη Λάρισα  Τρεις από τις θεατρικές παραστάσεις που την ανέδειξαν ιδιαίτερα είναι η ερμηνεία της (1), στην παράσταση "Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου" με θέμα την ζωή της σπουδαίας λαϊκής στιχουργού σε σκηνοθεσία Πέτρου Ζούλια, (2), στο ρόλο της Εκάβης στο "Τρίτο Στεφάνι" του Κώστα Ταχτσή σε σκηνοθεσία Σταμάτη Φασουλή στο Εθνικό θέατρο και (3), στο κείμενο του Θωμά Κοροβίνη η "Σύλβα και ο Δράκος" από το βιβλίο του, "Ο γύρος του θανάτου".  Η Νένα έγινε γνωστή στο κοινό και με τη συμμετοχή της σε δύο από τις δημοφιλέστερες τηλεοπτικές σειρές: «Τρεις Χάριτες» και «Δις Εξαμαρτείν» των Μ. Ρέππα και Θ. Παπαθανασίου. Τέλος, η Νένα έχει πρωταγωνιστήσει   και σε άλλες μορφές καλλιτεχνικής και πνευματικής δραστηριότητας, όπως ο κινηματογράφος, το τραγούδι, οι ραδιοφωνικές εκπομπές, οι ενημερωτικές τηλεοπτικές εκπομπές, οι βιβλιοπαρουσιάσεις όπου έχει κληθεί να διαβάσει αποσπάσματα βιβλίων  και οι απαγγελίες κειμένων διάσημων συγγραφέων. Στην τελευταία κατηγορία, αξίζει να μνημονευτεί η ερμηνεία ενός από τα πιο αγαπημένα και γνωστά κείμενα του Γιάννη Ρίτσου,  «Η Σονάτα του Σεληνόφωτος», με τη συνοδεία του κιθαρίστα, Δημήτρη Παπαγγελίδη, στο Φεστιβάλ Τριπόλεως, το καλοκαίρι του 2016 στο Αρχαίο Θέατρο Μαντινείας. Για το πλήθος των παραγωγών και δείγματα έργου της Νένας Μεντή, πατήστε τις συνδέσεις στο τέλος του βιογραφικού της.

nena-pap.jpg

Η Νένα Μεντή, από την παράσταση «Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου»

Κόντρα στα κύματα φυγής κατοίκων στα προάστια της Αθήνας, η Νένα συνεχίζει να μένει στο κέντρο της Αθήνας και συγκεκριμένα στην Πλατεία Αμερικής – αυτή που οι εναπομένοντες κάτοικοι έχουν μετονομάσει σε «Πλατεία Αφρικής». Η ίδια επισημαίνει ότι  «η Αθήνα δεν είναι η Πλάκα μας, που είναι υπέροχη και μένουν 50 πλούσιοι. Η Αθήνα είναι η Κυψέλη, τα Πατήσια, όπου ζει ο κοσμάκης». Μένει στην περιοχή «από τότε που τα σπίτια της γειτονιάς είχαν φοίνικες». Αγαπά την Αθήνα γιατί  «Είναι η ζωή μου, οι μνήμες μου, οι άνθρωποι που έζησα, που έχασα, τα σχολεία μου, τα σπίτια μου, οι φίλοι μου». Όμως δεν της αρέσουν η εγκατάλειψη της περιοχής, οι συνθήκες διαβίωσης που απαξιώνουν τον άνθρωπο». Από το παράθυρό της αγναντεύει  ανθρώπους να αναζητούν τροφή στους κάδους απορριμμάτων. Θεωρεί τραγικό το ότι «δεν σκεπτόμαστε το αύριο των παιδιών και που φεύγουν ή που έχουν ένα τοίχο μπροστά τους». Προβληματίζεται για  την  ανεργία και την υπογεννητικότητα στη χώρα μας. Δεν αναμένει λύσεις από τα κόμματα. Ούτε από την παρούσα κυβέρνηση. Δοκιμάζεται η αισιοδοξία της. Εναποθέτει την ελπίδα της στους νέους της χώρας.

 

Σύνταξη και επεξεργασία: Νίκος Πετρόπουλος Συντονιστής Επιτροπής Ψ. Μ. Β.

Γλωσσική επιμέλεια: Άννα Μαρτίνου

14/04/2017

 

Δείγμα του έργου της:

 

[1] Το παρόν προφίλ βασίζεται στις παρακάτω πηγές:
(1) Σελίδα της Νένας Μεντή: https://www.facebook.com/pg/NenaMentiOfficialPage/about/?ref=page_internal (2) «Μεντή: Μια συγκλονιστική εξομολόγηση για το χαμό του άνδρα της», 4/02/2015 (http://www.womenonly.gr/gossip/arthro/menti_h_sygklonistiki_eksomologisi_gia_to_xamo_tou_antra_tis-129973046/)
(3)  «Όταν έχασα τον πρώτο μου άνδρα», Συνέντευξη στην Άννα Δρούζα, 27/11/12)   http://www.boro.gr/12016/nena-menti-otan-echasa-ton-proto-mou-antra-34-chronon
(4) «Είμαι 70 χρόνων. Ε, και;», «TLIFE, 1/07/15 (http://www.tlife.gr/news/9/news-nena-menti-ilikia/0-84814)
και (5) «Έχει 35 νεαρούς φίλους και κανείς τους δεν έχει παιδιά» από τον Χρήστο Παρίδη, LIFO, Ιανουάριος 2015 (http://www.lifo.gr/articles/the_athenians/110338)

[2] Για τα βιογραφικά  του πατέρα, του θείου, του εξαδέλφου και του αδελφού της (Χρήστου Μεντή), βλ. άλλες σελίδες στην παρούσα ενότητα.

[3] Ως δημόσιος υπάλληλος-εφοριακός ο πατέρας της έπαιρνε συχνές μεταθέσεις, οι οποίες σύμφωνα με την Νένα έγιναν συχνότερες και λόγω των αριστερών πεποιθήσεων του πατέρα της (ήταν «ένας αριστερός πολύ κυνηγημένος»)  Μερικές από τις πόλεις που εργάστηκε ήταν  οι εξής: Σπάρτη, Τρόπαια, Λαύριο και Αθήνα. Η οικογένεια μετακόμιζε ανάλογα με τις μεταθέσεις του πατέρα. 

[4] Xρήστος Παρίδης, «Νένα Μεντή: Ηθοποιός.  Γεννήθηκε στην Κυψέλη, ζει στην πλατεία Αμερικής».  Η συνέντευξη δημοσιεύθηκε στην έντυπη LIFO τον Ιανουάριο του 2015 http://www.lifo.gr/articles/the_athenians/110338).

Τα Νέα του Ψ.Μ.Β

Όπως έχουμε τονίσει επανειλημμένα, το Ψηφιακό Μουσείο Βλαχοκερασιάς είναι ένα αν...
Δημοσιεύουμε σήμερα τρεις ανακοινώσεις που έγιναν από μέλη της Επιτροπής Ψηφιακο...
Διαρθρωτικές και Άλλες Αλλαγές, Αύγουστος – Νοέμβριος 2017 Είμαστε στην ευχάριστη...
Παρουσίαση του Ψηφιακού Μουσείου Βλαχοκερασιάς στην Αθήνα, 3 Δεκεμβρίου 2017, Παναρ...
Στην εισαγωγή του Ψ. Μ. Β. αναφερθήκαμε στο Ψηφιακό Μουσείο ως ένα «ανοικτό σύστημα...

Χάρτης / Map