ΨΗΦΙΑΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΒΛΑΧΟΚΕΡΑΣΙΑΣ

giorgos_apostolopoulos.jpg«Τα χρώσταγα στη Βλαχοκερασιά»

Ο Γιώργος Αποστολόπουλος γεννήθηκε στη Βλαχοκερασιά από αγροτική οικογένεια, παιδί του Παναγιώτη Αποστολόπουλου και της Ελένης. Γεννήθηκε το 1949 στη διάρκεια του Εμφυλίου και όταν βαφτίστηκε πήρε το όνομα του σκοτωμένου στην Κατοχή θείου του, αδελφού της μάνας του, Γεωργίου Λάγκα.

Από μικρός ενδιαφερόταν για τη μουσική που τον συνέπαιρνε. « Όταν ήμουν στο χωριό μικρός, περνούσαν οι πραματευτές με την κόρνα που έβαζαν δισκάκια και μαγευόμουν με τα τραγούδια, που τα μάθαινα όλα απέξω», θυμάται ο ίδιος. Φαίνεται ότι υπήρχε η προδιάθεση, αφού και ο παππούς του ο Μιχάλης στην Καλτεζιά χτυπούσε το νταούλι, που το μετέφερε η γιαγιά του στα πανηγύρια, αλλά και η μητέρα του τραγουδούσε ωραία στα χωράφια που θέριζαν, τρυγούσαν κτλ. και έτσι είχε ακούσματα.

Ο Γιώργος 16 ετών έφυγε για την Αθήνα όπου έπιασε δουλειά σε ένα μαγαζί με αντλίες και πήγαινε και στη σχολή Πυθαγόρα. «Ο μάστορας», λέει, «ήξερε κανονάκι κι έπαιζε. Τρελαινόμουν, που τον άκουγα, γι’ αυτό έμαθα κι εγώ. Σε σύντομο χρόνο απόκτησα και το πρώτο μου μπουζούκι, μου άρεσε πολύ η πενιά. Το μπουζούκι είναι το Α κι το Ω στη λαϊκή ορχήστρα, όπως είναι το κλαρίνο στη Δημοτική. Πήγα και σε δάσκαλο, στoν Τόλη Εδράς και στο Δερβενιώτη Θόδωρο, τον συνθέτη των τραγουδιών του Καζαντζίδη. Αλλά πήρα μαθήματα και από τον Γεράσιμο Κλουβάτο, κορυφαίο συνθέτη και μουσικό, που έγραψε το τραγούδι: «άναψε το τσιγάρο δος μου φωτιά…». Πάλεψα να κατακτήσω τη μουσική, τα πάντα χρειάζονται αγώνα. Όπως αγωνίζεται ο γλύπτης και σμιλεύει το μάρμαρο έτσι πάλεψα κι εγώ με τις παρτιτούρες, τους στίχους και τη μουσική». Διάφοροι φίλοι του Γιώργου Αποστολόπουλου, όπως ο Δημήτρης και ο Χρήστος Κατσαφάνας που τον επισκέπτονταν στο σπίτι του, τον θυμούνται να παίζει ασταμάτητα και να είναι προσηλωμένος στον στόχο του.

Ο Γιώργος δούλεψε ως μπουζουξής και τραγουδιστής 20 χρόνια σε μαγαζιά στην Ελλάδα και το εξωτερικό γράφοντας τραγούδια και συνθέτοντας τη μουσική στα δικά του αλλά και στα τραγούδια άλλων. «Τα χρόνια αυτά», προσθέτει, « δουλεύαμε στα μπουζουξίδικα μέχρι το πρωί, μελίσσι ο κόσμος, διασκέδαζε, αργότερα σταμάτησα τη δουλειά στα κέντρα αλλά πάντα ασχολούμαι με τη μουσική». Τη μουσική παράδοση της οικογένειας συνεχίζουν και οι κόρες του, Αγγελική που έχει σπουδάσει μουσική και συνεργάζεται με τον πατέρα της στο τραγούδι καθώς και η άλλη του κόρη, η Ελένη, που είναι μουσικολόγος.

Στη συζήτηση που είχαμε ανέφερε τους προβληματισμούς του για το πώς μπορούν να προστατευτούν τα πνευματικά δικαιώματα των δημιουργών, αφού σήμερα με το INTERNETδιαδίδεται το έργο τους παντού και δεν είναι εύκολο να αμειφθούν. Επίσης αναφέρθηκε στην κακοποίηση της μουσικής από τον υπερβολικό θόρυβο. «Ο ήχος στα πανηγύρια και αλλού είναι τρομακτικός δεν μπορείς να πεις μια κουβέντα, λείπει η αισθητική», επισημαίνει.

Πέρα από διάφορα λαϊκά τραγούδια με ποικίλο περιεχόμενο, έχει γράψει και τρία τραγούδια: «Βλαχοκερασιά», «Ντρομπολιτσά» και «Κολοκοτρώνης στρατηγός», που ακούγονται στο διαδίκτυο με την προβολή τοπίων της περιοχής μας. Ο ίδιος είπε : «τα χρώσταγα αυτά τα τραγούδια στη Βλαχοκερασιά». Εμφανής είναι σε αυτά η αγάπη του και ο θαυμασμός του για τη χωριό μας, όπως φαίνεται από τους στίχους του στη «Βλαχοκερασιά»:

«Όμορφη μου Βλαχοκερασιά, με τα ψηλά βουνά σου

τις κρυσταλλένιες σου πηγές και με τη Βάλταινά σου».

Αλλά και στην «Ντρομπολιτσά» ξεχωρίζει η ομορφιά των χωριών μας:

Γύρισα όλα τα χωριά, πιο όμορφα δεν είδα

να χαίρεσαι Ντρομπολιτσά, αυτά σου τα στολίδια:

Βλαχοκερασιά ,Κολλίνες και την Καλτεζιά

με την Ιστορία της και τα καλά παιδιά».

Θαυμασμό και τιμή αποπνέουν και οι στίχοι του για τον Κολοκοτρώνη:

«Κολοκοτρώνης αρχηγός,

ο πιο μεγάλος στρατηγός

και της Ελλάδος μας θεός».

 

Με μεγάλη επιμονή και αγώνα ο Γιώργος εισήλθε στο χώρο της μουσικής και παρήγαγε και παράγει έργο μαζί με τις κόρες του. Να είναι όλοι τους καλά, να εμπλουτίζουν την ψυχή μας με τα ωραία τους τραγούδια και να προβάλλουν το χωριό μας.

Αγγελική Κατσαφάνα

«Η Φωνή της Βλαχοκερασιάς», Φύλλο 12, Αύγουστος 2017)