ΨΗΦΙΑΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΒΛΑΧΟΚΕΡΑΣΙΑΣ

ΒΛΑΧΟΚΕΡΑΣΙΩΤΕΣ ΠΟΥ ΞΕΧΩΡΙΣΑΝ.

apostolopoulos-cv.jpg

Αφιέρωμα στον Χρήστο Ευστρ. Αποστολόπουλο, επίτιμο Πρόεδρο του Αρείου Πάγου.

Ο Χρήστος Αποστολόπουλος, μοναχογιός (με 4 αδελφές) του δάσκαλου Στρατή Αποστολόπουλου ή Βαρδαλά και της Χριστίνας Ηλιοπούλου, γεννήθηκε στην Βλαχσχερασιά Αρκα­δίας το έτος 1903.

Τα πρώτα του γράμματα στο σχολείο του χωριού τα έμαθε με δάσκαλο τον Γιάννη Μητρόπουλο. Έχοντας σαν πρώτο δάσκαλο τον πατέρα του, Στράτη Αποτολόπουλο του δημιουργήθηκε με­γάλη έφεση στην μάθηση και αγάπη για το σχολείο.

Πρωτοπήγε στο σχολείο σε ηλικία 5 ετών, με αποτέλεσμα, σε ηλικία 16 ετών να έχει ολο­κληρώσει τη βασική τον εκπαί­δευση, δημοτικό στην Βλαχοκερασιά, σχολαρχείο και γυμνάσιο στην Τρίπολη.

Στη συνέχεια εισάγεται στην Νομική σχολή του Πανεπιστη­μίου της Αθήνας και σε ηλικία μόλις 20 ετών παίρνει το πτυχίο της Νομικής έχοντας περατώσει σε λιγότερο από τον απόλυτο χρόνο και τις πανεπιστημιακές του σπουδές, αριστεύων σε όλα τα στάδια των σπονδών του, εγκυκλίων και πανεπιστημια­κών.

Σαν κληρωτός, υπηρέτησε στον στρατό ξηράς στο Σαχίνι της Ξάνθης. Μετά που απολύθη­κε από τις τάξεις του στρατού, δικηγόρησε για πέντε περίπου χρόνια στην Αθήνα και το 1930, μετά από επιτυχείς εξετάσεις με άριστη επίδοση, πέτυχε στο δι­καστικό σώμα. Διορίστηκε πάρεδρος του Πρωτοδικείου στην Θεσσαλονίκη και μετά ένα χρό­νο. το 1931 έλαβε τακτική θέση δικαστή ως πρωτοδίκης στην Δράμα.

Παντρεύτηκε στις 16-1-1947 την Ελένη θυγ. Ιωσήφ Γιαννσυκλίδη με την οποία έζησε πολύ αγαπημένα μέχρι το πρόωρο τέλος της ζωής του, το έτος 1980.

Με όπλα του την άριστη επιστημονική του κατάρτιση, το ακέραιο του χαρακτήρα του, την ανεξάρτητη δικαστική του σκέ­ψη και την ευθυκρισία του, εξάντλησε την ιεραρχία στο δι­καστικό σώμα μέχρι του βαθμού του Αρεοπαγίτη το έτος 1958, στον οποίο βαθμό προήχθη απ' ευθείας από τον βαθμό του εφέτη -δείγμα και αυτό της αξίας του- αφού προηγουμένως είχε προαχθεί το έτος 1945 σε Πρόεδρο Πρωτοδικών και το έτος 1949 σε Εφέτη.

Κατά την διάρκεια της στρα­τιωτικής δικτατορίας και στην προσπάθεια των ηγετών της να πλήξουν την ανεξαρτησία της δικαιοσύνης, κρίθηκε αντίθετος τον «καθεστώτος» και απολύθη­κε από την υπηρεσία το έτος 1968, δυνάμει του από 29/20-5-68 Β. Δ/τος.

Με την αποκατάσταση της Δημοκρατίας κατά το έτος 1974, το διάταγμα περί της απολύσεώς του κηρύχθηκε άκυρο και ανί­σχυρο (άρθρ. 2 της από 4-5-74 Σ.Π.), ο δε Χρήστος Αποστολό­πουλος θεωρήθηκε ως μηδέποτε απομακρυνθείς της ενεργού υπη­ρεσίας (άρθρ. 4 της άνω Σ.Π.), προήχθη δε σε Πρόεδρο τον Αρείου Πάγου, βαθμός ο οποίος του απενεμήθη «επί τιμή».

Έχει διατελέσει ως Εφέτης Αθηνών. Προϊστάμενος του Πρωτοδικείου Αθηνών, και ως Εφέτης στο Εφετείο Ναυπλίου. Δήμαρχος της πόλεως του Ναυπλίου κατά την διετίαν 1949· 1950 μετά από ομόφωνη πρότα­ση του συνόλου των τοπικών παραγόντων της πόλεως.

'Ελαβε μέρος στον πόλεμο της Αλβανίας όπου και παρασημοφορήθηκε με το παράσημο της ανδρείας. Τιμήθηκε επίσης για την συνολική του προσφορά με το παράσημο του ταξιάρχη.

Ήταν εκ των ιδρυτικών μελών του συλλόγου Βλαχοκερασιωτών Αττικής «Ο Προφήτης Ηλίας» που ιδρύθηκε στις 24-11-1929. Ήταν επίσης πρόεδρος της επιτροπής ανέγερσης της εκκλησίας του χωριού μας « Η κοίμηση της θεοτόκου».

Προς τιμή του η εταιρεία ΒΙΟΧΑΛΚΟ των αδελφών Στασινόπουλου, δώρησε στην κοινό­τητα Βλαχσκερασιάς την ανέγερ­ση κοινοτικού καταστήματος ό­που σήμερα στεγάζεται το κέντρο εξυπηρέτησης πολιτών (ΚΕΠ).

Ο Χρήστος Αποστολόπουλος υπήρξε μία κορυφή της Ελληνι­κής Δικαιοσύνης, ένας Δικαστής με εξαίρετη επιστημονική κατάρ­τιση, με ολοκάθαρη δικαστική συνείδηση, με αδαμάντινο ήθος και ανθρωπιά, που οι αποφάσεις του ήσαν υπόδειγμα νομικής συγκρότησης, ευθυκρισίας και αληθινής Δικαιοσύνης.

Υπήρξε ένας δικαστής- σύμ­βολο της ανεξαρτησίας της Δι­καιοσύνης και της Δημοκρατίας τις οποίες υπερασπίστηκε με σεμνότητα, αλλά και με σταθερό­τητα, σε όλη του τη ζωή και σε όλες τις δύσκολες στιγμές του δημόσιου βίου της Χώρας μας.

Τα λόγια αυτά αντανακλούν την προσωπικότητα του ανθρώ­που, του δικαστή, για τον οποίο ο κ. Ευάγγελος Μαχαίρας είπε για λογαριασμό του Δικηγορικού Συλλόγου της Αθήνας ότι το Δικηγορικό Σώμα θα τιμά πάντα την μνήμη του και πάντα θα προβάλλει το παράδειγμά του στους Δικαστές και όλους τους Νομικούς του Τόπου μας.

Είχα την χαρά και την τιμή να τον έχω γνωρίσει προσωπικά όταν ήμουν φοιτητής της Νομι­κής και διατηρώ ζωντανή στην μνήμη μου την εικόνα του που εξέπεμπε κύρος και ενέπνεε σε­βασμό στον συνομιλητή του, αλ­λά ταυτόχρονα ανθρωπιά και καλοσύνη μέσα από το αυστηρό παρουσιαστικό του.

Στέφανος Π. Σώτος

Πατήστε εδώ για να δείτε την πρωτότυπη δημοσίευση με φωτό και ντοκουμέντα.
Πηγή: Άννα Ιακώβου-Χριστοπούλου