ΨΗΦΙΑΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΒΛΑΧΟΚΕΡΑΣΙΑΣ

manos-cv.jpgΈνας αιρετικός πολιτικός κόντρα στο Ρεύμα

Ο Στέφανος Α. Μάνος γεννήθηκε στην Αθήνα τον Δεκέμβριο του 1939. Πατέρας του ήταν ο Αλέξανδρος Στ. Μάνος, Χειρούργος και Διευθυντής του Ευαγγελισμού (1945-1970) (Βλ. βιογραφικό του πατέρα του στην ενότητα «Ιατρικές Επιστήμες και Εφαρμογές”). Ο πατέρας του και ο παππούς του ο Στέφανος γεννήθηκαν στη Βλαχοκερασιά, Αρκαδίας.[1] Ο παππούς του ο Στέφανος ήταν δικηγόρος με έδρα την Τρίπολη. Η γιαγιά του γεννήθηκε στην Τρίπολη και ήταν κόρη του εμπόρου και τότε δημάρχου Τρίπολης (1914-1920) Βασιλείου Βαφιόπουλου[2]

Η μητέρα του Στέφανου Μάνου, Μαριέττα Πανούτσου, ήταν επιχειρηματίας και η κόρη του Κοσμά Πανούτσου, με καταγωγή από το Κρανίδι της Αργολίδας. Ο Κοσμάς Πανούτσος ήταν Βιομήχανος-Επιχειρηματίας[3]. Κατά τη διάρκεια της επαγγελματικής του δράσης διατέλεσε Πρόεδρος του Συνδέσμου Ελλήνων Βιομηχάνων  καθώς και του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Πειραιά. 

Ο Στέφανος Μάνος, ο νεότερος, ολοκλήρωσε τις δημοτικές και γυμνασιακές του σπουδές στην Αθήνα (Κολέγιο). Στη συνέχεια μετέβη στη Ζυρίχη όπου σπούδασε μηχανολόγος-μηχανικός στο Πολυτεχνείο της Ζυρίχης με ειδίκευση στην αεροδυναμική (1963). Τις σπουδές του ολοκλήρωσε με την απόκτηση ενός MBA (Masters of Business Administration) στη Διοίκηση Επιχειρήσεων από το Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ (1965)[4].

Αμέσως μετά την περάτωση των σπουδών του (το 1965), ο Στέφανος Μάνος έγινε βοηθός γενικός διευθυντής της «Αλλατίνη, Α.Ε.», της εταιρείας που κληρονόμησε η μητέρα του από τον πατέρα της, Κοσμά Πανούτσο, μετά το θάνατό του. Στη συνέχεια διατέλεσε γενικός διευθυντής, αντιπρόεδρος, γενι-κός διευθυντής και Πρόεδρος του Δ.Σ. της ίδιας εταιρείας.  Αποχώρησε από την εταιρεία το 1977, όταν αποφάσισε να πολιτευτεί.

Πολιτεύτηκε και εξελέγη βουλευτής για πρώτη φορά, το 1977, με το κόμμα της «Νέας Δημοκρατίας». Συνέχισε να εκλέγεται ως βουλευτής με το ψηφοδέλτιο της «Νέας Δημοκρατίας» έως το 1998. Κατά τη την περίοδο διακυβέρνησης της χώρας από τη ΝΔ (1977-1981 και 1989-1993), ο Στέφανος Μάνος διατέλεσε Υφυπουργός Δημοσίων Έργων (Κυβέρνηση Καραμανλή, 1977-1980), Υπουργός Χωροταξίας, Οικισμού και Περι-βάλλοντος (Κυβέρνηση Ράλλη, 1980-81), ενώ στην κυβέρνηση Μητσοτάκη, διατέλεσε διαδοχικά Υπουργός Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων (1990-91), Υπουργός Εθνικής Οικονομίας (1992) και Υπουργός Οικονομικών (1992-93).

Διεκδίκησε δυο φορές (1993 και 1997) την ηγεσία της «Νέας Δημοκρατίας», χωρίς όμως επιτυχία. Μια διαφωνία το 1998 με τον Κωνσταντίνο Καραμανλή (το νεότερο), σε μια τροπολογία του ΠΑΣΟΚ για τις ΔΕΚΟ, τον οδήγησε στο πειθαρχικό όργανο της «Νέας Δημοκρατίας» και στη διαγραφή του. Αυτό όμως δεν τον αποξένωσε από την πολιτική. Το 1999 ίδρυσε το «Κόμμα των Φιλελευθέρων», χρησιμοποιώντας ως έμβλημα ένα «μαινόμενο ταύρο».[5] Το Κόμμα αυτό κατέβηκε στις Ευροεκλογές του 1990, κερδί-ζοντας 1,62% των ψήφων. Στις εθνικές εκλογές του 2000, το κόμμα των Φιλελευθέρων συνεργάστηκε με τη «Νέα Δημοκρατία» και ο Στέφανος Μάνος επανήλθε στη Βουλή. Δύο χρόνια αργότερα ο Πρόεδρος του κόμματος ανέστειλε τη λειτουργία του κόμματος λόγω έλλειψης οικονομικών πόρων.  Το 2004, και στο πλαίσιο διεύρυνσης της βάσης του ΠΑΣΟΚ, ο Στέφανος Μάνος συμπεριλήφθη ως ανεξάρτητος συνεργαζόμενος σε εκλόγιμη θέση στο Ψηφοδέλτιο Επικρατείας  του ΠΑΣΟΚ και εξελέγη βουλευτής, μαζί με τον επίσης Φιλελεύθερο Ανδρέα Ανδιανόπουλο. Τέλος, και το Μάρτιο του 2009, μη μπορώντας να εφαρμόσει την πολιτική του στο πλαίσιο των υπαρχόντων κομματικών σχηματισμών, ο Στέφανος Μάνος προχώρησε στην ίδρυση  του νέου κόμματος, «Δράση», αναλαμβάνοντας και την Προεδρία του[6]. Στις εθνικές εκλογές Ιουνίου 2012, το κόμμα «Δράση» κατέβηκε μαζί με το κόμμα «Δημιουργία Ξανά». Συγκέντρωσαν, 1,59% των ψήφων, οχi όμως το απαιτούμενο ποσοστό (3%) για να εισέλθουν στη Βουλή[7]. Το Ιούνιο του 2012, Ο Στέφανος Μάνος παραιτήθηκε από την Προεδρία της «Δράσης», ενώ ανακοίνωσε ταυτόχρονα ότι θα παραμείνει ενεργό στέλεχος του κόμματος[8].

Στα πολιτικά πεπραγμένα και παρακαταθήκη του π. Υπουργού Στέφανου Α. Μάνου για τις μελλοντικές γενιές  συγκαταλέγονται, μεταξύ άλλων, τα εξής[9]:

  • Κατασκεύασε τους πρώτους παιδότοπους στην Ελλάδα (186),
  • Καθιέρωσε την προστασία των παραδοσιακών οικι-σμών (όρισε τους πρώτους 400),
  • Δημιούργησε το Υπ. Περιβάλλοντος (ΥΠΕΧΩΔΕ)
  • Θέσπισε αυστηρούς περιβαλλοντικούς κανονισμούς για τη βιομηχανία,
  • Απελευθέρωσε την ραδιοφωνία, ενισχύοντας την πολυφωνία,
  • Υπέγραψε τη σύμβαση για το Μετρό της Αθήνας, εξοικονομώντας πολύτιμο χρόνο για πολλούς Αθηναίους, εργαζόμενους και τουρίστες.
  • Υπέγραψε τη μεταφορά του αεροδρομίου από το Ελληνικό στα Σπάτα
  • Επέβαλε την απόσυρση ρυπογόνων αυτοκινήτων, συμβάλλοντας έτσι στην καταπολέμηση του βλαβερού νέφους,
  • Επέβαλε τους λεωφορειοδρόμους, ενισχύοντας  την κίνηση με τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς,
  • Έκανε την πρώτη πεζοδρόμηση στην οδό Βαλαωρίτου στην Αθήνα,
  • Πεζοδρόμησε και αναβάθμισε την Πλάκα, διώχνοντας τα μπουζουξίδικα από την περιοχή,
  • Συνέβαλε στο σχεδιασμό της Αττικής Οδού, μειώνοντας την κυκλοφοριακή συμφόρηση στους δρόμους και βελτιώνοντας περαιτέρω το περιβάλλον για τους κατοίκους της Αθήνας,
  • Κατάργησε τα μονοπώλια της ΔΕΗ και του ΟΤΕ,
  • Απομάκρυνε το εργο-στάσιο Γκαζιού από το κέντρο της Αθήνας, δρομολογώντας την πολιτισμική αναβάθμιση της περιοχής.   

Κατά την 35-χρονη θητεία του στην πολιτική, ο ίδιος περιγράφει την πορεία του ως «αντίθετη στο ρεύμα». Άλλοι τον έχουν χαρακτηρίσει ως  ο «αιρετικός» της πολιτικής. Είναι ένας συνεπής φιλελεύθερος πολιτικός με σχετικές απόψεις σχεδόν σε όλους της τομείς της δημόσιας ζωής: το περιβάλλον, τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, την εξυγίανση του δημοσίου, το πελατειακό κράτος, το φορολογικό σύστημα, τη φορολόγηση ακινήτων, την πάταξη της φοροδιαφυγής, τις ανισότητες στο συνταξιοδοτικό σύστημα, την τιμολόγηση των φαρμάκων, τον πολιτισμό, την παιδεία, την οικονομική κρίση που μαστίζει τη χώρα μας.  

Ο Στέφανος Μάνος, είτε συμμετείχε στη διακυβέρνηση της χώρας είτε όχι, είναι από τους ενεργότερους και δραστηριότερους πολιτικούς, ένα πραγματικό «πολιτικό όν» με την αριστοτελική έννοια του όρου[10]. Έχει δημοσιοποιήσει τις θέσεις του, αξιοποιώντας όλα τα συμβατικά και σύγχρονα μέσα επικοινωνίας  και σε  πληθώρα εθνικά και διεθνή φόρα. Ένα δείγμα αυτών των έργων του θα δούμε στις συνημμένες υπερ-συνδέσεις που συνοδεύουν τη φωτογραφία του, στη θεματική ενότητα, «Βλαχοκερασιώτες στην Πολιτική και στη Δικαιοσύνη». Στόχος του σε όλες τις περιπτώσεις, είτε εντός είτε εκτός Βουλής, είναι το γενικότερο συμφέρον της πατρίδας.  Οι απανταχού Βλαχοκερασιώτες είναι περήφανοι όταν ένας πολιτικός τέτοιου διαμετρήματος έλκει την καταγωγή του από  τον τόπο τους.

Νίκος Π. Πετρόπουλος, Ph.D.

Κοινωνιολόγος

Συντονιστής Επιτροπής

 

Δείγμα του έργου του Στέφανου Μάνου:

 


[1] Πρόγονος του Στέφανου Α. Μάνου, ο παππούς του παππού του, ο Νικόλαος Μάνος, ήταν υπαξιωματικός του Κολοκοτρώνη σύμφωνα με απόγονο του Νικολαου Μάνου (Λευτέρη Α. Σουρλά, η μάνα του οποίου κατάγεται από τους Μαναίους). Το όνομα του Νικ. Μάνου, ως υπαξιωματικού του Θεό-δωρου Κολοκοτρώνη, αναγράφεται και στη βάση του ανδριάντα του «Καπετάν Γιάννακα» στον Αγιώργη.  Στα αποκαλυπτήρια του ανδρι-άντα παραβρέθηκε και ο πρώην Υπουργός (Βλ. ενότητα, «Συμμετοχή Βλαχοκερασιωτών στους Αγώνες για την Πατρίδα»).

[2] Σημειώνεται ότι «εξαιτίας των χρόνων του εθνικού διχασμού μεταξύ Κωνσταντίνου και Βενιζέλου παύθηκε από το αξίωμά του και φυλακίστηκε για τις πολιτικές του πεποιθήσεις»  (http://el.wikipedia.org/wiki/Κατάλογος_δημάρχων_Τρίπολης_Αρκαδίας, ανάκτηση 20/02/2015)

[3] Ο πεθερός του Στέφανου Μάνου, Κοσμάς Πανούτσος, μέχρι το 1926 εμπορευόταν σιτηρά από τη Ρωσία στη Γαλλία και δραστηριοποιούνταν στην ναυτιλία. Το 1926 απέκτησε την εταιρία «Αλλατίνη, Α.Ε.» με έδρα τη Θεσσαλονίκη και δημιούργημα του Ισπανο-Εβραίου γιατρού Μωυσή Αλλατίνη οι πρόγονοι των οποίων κατάγονταν από την Ισπανία και ήλθαν από τη Φλωρεντία Ιταλίας στη Θεσσαλονίκη το 1715. Η Εταιρεία αποτελείτο από αλευρόμυλο και εργοστάσιο κεραμοποιίας. Τη δεκαετία του 1930 (μετά την απόκτησή του από τον Πανούτσο) ο μύλος ήταν ο μεγαλύτερος στα Βαλκάνια αλέθοντας 374 τόνους σιτάρι ημερησίως (βλ. «Βιομηχανική ανάπτυξη στη Θεσσαλονίκη», http://www.thesstoday.gr. Ανάκτηση 18/02/2-15).

[4] «Στεφανος Μάνος» (http://el.wikipedia.org/,  ανάκτηση 1/02/2015)

[5]Βλ. «Δράση: Πολίτες όχι Πελάτες» (http://www.drassi.gr/index.php?id=2150&yp_id=2, ανάκτηση 1/02/2015) και “Ο Στέφανος Μάνος» (http://el.wikipedia.org/, ανάκτηση 1/02/2015). Επίσης αναφέρεται ότι ο παππούς του, από της μάνας του το σοι, Κοσμάς Πανούτσος, ήταν «στενός φίλος του Ελευθερίου Βενιζέλου, με το κόμμα του οποίου πολιτεύτηκε για ένα μικρό διάστημα» (βλ. «Βιομηχανική ανάπτυξη στη Θεσσαλονίκη το 1900», http://www.thesstoday.gr, 18/02/2015).  

[6] Βλ. «Δράση: Πολίτες όχι Πελάτες» (http://www.drassi.gr/index.php?id=2150&yp_id=2)

[7] Εθνικές Εκλογές Ιουνίου 2012, Υπ. Εσωτερικών (www.ypes.gr).

[8] «Στέφανος Μάνος», Βικιπαίδεια (http://el.wikipedia.org)

[9] Βλ. «Δράση: Πολίτες όχι Πελάτες» (http://www.drassi.gr/index.php?id=2150&yp_id=2),  «Στεφανος Μάνος», Βικιπαίδεια (http://el.wikipedia.org).

[10] Για έργο και οι δημοσιεύσεις-παρεμβάσεις του Στέφανου Μάνου σε διάφορους τομείς της ζωής, βλ. «Δράση: Πολίτες όχι Πελάτες» (http://www.drassi.gr/index.php?id=2150&yp_id=2).