ΨΗΦΙΑΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΒΛΑΧΟΚΕΡΑΣΙΑΣ

Προσωπικότητες που ξεχώρισαν

baziotis.jpgΟ Βασίλειος (William) Μπαζιώτης υπήρξε σημαντικός  ζωγράφος της μοντέρνας τέχνης. Γιoς  του ΄Αγγελου  Μπαζιώτη και της Σοφίας Ηλιοπούλου γεννήθηκε στο Πίτσμπουργκ των ΗΠΑ το 1912 και πέθανε νέος στη Ν.Υόρκη το 1963. Μεγάλωσε στο Ρέντιγκ όπου οι γονείς του διατηρούσαν εστιατόριο. Οικο-νομικές δυσκολίες ανάγκασαν την οικογένεια να εγκατασταθεί σε μία υποβαθμισμένη περιοχή της πόλης και τον William να εργαστεί σε μία εταιρεία βιτρώ, ενώ τα βράδια παρακολουθούσε μαθήματα σχεδίου. Η εργασία του αυτή κέντρισε το ενδια-φέρον του για την ζωγραφική αλλά και ο στενός δια βίου φίλος του Ελληνοαμερικανός ποιητής Βύρων Βαζάκας που γνώρισε την εποχή εκείνη, τον εισήγαγε στην ποίηση των Συμβολιστών και τον ενθάρρυνε ν’ ασχοληθεί με την ζωγραφική. Η ζωή του στο Ρέντιγκ, που τόσο αγαπούσε και η αφοσίωση του στην ποίηση επηρέασαν έργα του στα οποία αναζητούσε την ταυτόχρονη έκφραση δύο αντι-φατικών εκ πρώτης όψης εν-νοιών,  του τρομακτικού και του ωραίου.

Σε ηλικία 21 ετών εγκατα-στάθηκε στη Νέα Υόρκη όπου σπούδασε στην Εθνική Ακα-δημία Σχεδίου 1933-1936. Από το 1936 μέχρι το 1941 εργά-στηκε σαν καθηγητής στο Ομο-σπονδιακό  Καλλιτεχνικό Πρό-γραμμα και αργότερα σε όλη του την σταδιοδρομία δίδαξε σε διάφορα Μουσεία και Πανεπι-στήμια στην Αμερική. Το 1948 μαζί με συναδέλφους του ίδρυ-σαν τη σχολή «Θέματα του Καλλιτέχνη».

 Από το 1936 συμμετείχε σε πολλές ομαδικές εκθέσεις που έγιναν σε μεγάλα μουσεία και γκαλερί της Αμερικής και της Ευρώπης, ενώ δύο ατομικές του εκθέσεις έγιναν το 1944 και το 1946 στην Νέα Υόρκη. Αλλά και μετά τον θάνατό του έγιναν τρεις εκθέσεις το 1965 στη μνή-μη του, το 1978 μία αναδρομική έκθεση και το 1987 προς τιμή του για τα 75 χρόνια από τη γέννησή του. Βραβεύτηκε δύο φορές από το Ινστιτούτο Τέχνης του Σικάγου το 1947 για το έργο του «Κύκλωψ» και το 1961 για το έργο του «Η Θάλασσα».

 Ο Βασίλειος Μπαζιώτης ήταν κορυφαίο μέλος μιας μικρής ομάδας καλλιτεχνών των «Αφηρημένων Εξπρεσσιονιστών» της Νέας Υόρκης την δεκαετία του 1940 που εκπροσωπούσαν το σημαντικότερο διεθνές καλλιτεχνικό κίνημα της εποχής.

Αρχικά επηρεάστηκε από τον κυβισμό και τον Ευρωπαϊκό Σουρεαλισμό αναζητώντας την έκφραση των ανθρώπινων συναισθημάτων. 

Πειραματίστηκε με την τεχνική του «ψυχικού αυτοματισμού» σαν μέσο έκφρασης του μη συνειδητού την περίοδο 1940-41. Μαχητής σε όλη του τη ζωή για την ελευθερία και εκείνη της τέχνης, ανέπτυξε την δική του αισθητική που ναι μεν αντανακλούσε τον εσωτερικό του κόσμο αλλά ταυτόχρονα εξέφραζε γενικά τα ανθρώπινα συναισθήματα.

Αντλούσε θέματα από τον κόσμο της φαντασίας του απεικονίζοντας αφηρημένα σύμβολα που συχνά παίρνουν βιομορφικά σχήματα ή μορφές της θαλάσσιας ζωής που δίνουν την εντύπωση ότι επιπλέουν ελεύθερα σε ένα λαμπερό κόσμο. Για τον Μπαζιώτη μεγαλύτερη αξία είχε η διαδικασία της δημιουργίας ενός έργου παρά το  ίδιο το έργο.

Λάτρευε, όπως και η σύζυγός του Ethel Cοpstein, την αρχαία Ελληνική Τέχνη και Μυθολογία απ’ όπου πολλά έργα του είναι εμπνευσμένα αναδεικνύοντας την πολιτισμική μας κληρονομιά. Τα έργα του, επηρεασμένα και από την τεχνική του βιτρώ ξεχωρίζουν για την κομψότητα της εικόνας, το διαφανές φόντο, αλλά και την ποικιλία της ποιητικής έκφρασης.

“Waterflowers”

waterflowers.jpg

 

Το “Waterflowers”-1947, έργο κομψό, λεπτεπίλεπτο, γαλήνιο και εντυπωσιακό, κάνει τον παρατηρητή να διερωτάται για το τι συμβολίζει . Όπως ακριβώς και ο ίδιος επιθυμούσε, να είναι τα έργα του μυστηριώδη, ειρηνικά, σιωπηλά, να ενεργούν και να προβληματίζουν. 

Έργα του εκτίθενται σε μεγάλα μουσεία της Αμερικής,  Metro-politan Νέας Υόρκης το “Flesh Eaters”  1952, ΜΟΜΑ Ν.Υ.,  “the Prisoner” 1942, “Dwarf” 1947, “Pompei” 1955, Ινστιτούτο Τέχνης του Σικάγου «Cyclops» 1947 και άλλα, ενώ πολλά ανήκουν σε ιδιωτικές συλλογές.

Στέφανος Π. Σώτος

 

«Waterflowers, 1947»,  Φωτογραφία από το εξώφυλλο του Ιατρικού περιοδικού JAMA 1993 που μου προμήθευσε ο εξάδελφός μου ιατρός Παναγιώτης  Ν. Σώτος

Βλ. επίσης, «Φωνή της Βλαχοκερασιάς, Φύλλο 4, Δεκ. 2014


Δείγμα του έργου του: